Co to znaczy w praktyce
Programista przestaje być tym, kto pisze linijki. Staje się osobą, która projektuje system: co agent ma wiedzieć, jakie ma bariery, jak zweryfikujemy, że wykonał dobrą pracę, i kiedy musi zdecydować człowiek.
Cel, który stawiamy sobie na szkoleniach, brzmi ostro i to celowo: programiści nie napiszą ani jednej linijki kodu ręcznie. Nie dlatego, że nie potrafią, tylko dlatego, że ich czas ma większą wartość przy projektowaniu systemu niż przy pisaniu.
Z czego to się składa
Droga od promptowania do inżynierii prowadzi przez cztery pytania:
- Jak pytam model? Podstawowa praca z promptem.
- Co model musi wiedzieć? Context engineering.
- Jak dokładnie opisujemy, co ma powstać? Rozwój spec-driven.
- Jak zaprojektować środowisko, w którym agenci pracują niezawodnie? Harness engineering.
Dlaczego zarząd musi to znać
Zmieniają się naraz dwie rzeczy. Po pierwsze, man-day przestaje mieć sens jako jednostka rozliczeniowa. W 2024 roku ręczne pisanie kodu stanowiło około 70 procent pracy i rozliczano godziny. Kiedy agenci działają w tle, płacicie za specyfikacje, czas agentów na serwerze i tokeny, a nie za przesiedziane godziny.
Po drugie, rośnie rozrzut wyników w zespole. Jeden programista, który opanował agentic engineering, potrafi wyprodukować więcej niż reszta zespołu razem wzięta.
Jak tego uczymy
Całodniowe szkolenie Agentic engineering prowadzi Michal razem z Josefem Nevoralem, CTO, który tak buduje oprogramowanie na co dzień. Pracuje się na waszym kodzie, a nie na projekcie ćwiczeniowym.